|
Ingezonden stukken van vrijwilligers |
Andere verhalen van vrijwilligers |
|
Anita Kramer november 2005 Terug in Jocotenango na bijna vijf jaar! In de tussenliggende tijd veel gehoord van andere vrijwilligers die het kinderdagverblijf herhaaldelijk bezochten en enthousiast terugkeerde. Nu met eigen ogen de verbeteringen gezien en dat waren er veel! Ook voor het eerst met Alice Lee rond de tafel gezeten. Wij hebben sinds 2002, toen Alice startte in EBS, alleen via email contact gehad. De gesprekken met Alice waren open en het was prettig om haar nu persoonlijk te zien en te spreken. Onder de leiding van Magda en Alice komt het centrum goed georganiseerd over. De kinderen zijn duidelijk dol op Alice en met haar oosterse rust heeft ze haar eigen rol in EBS. Magda ziet er goed uit ze loopt weer prima na de heupoperatie en met een big smile leidde ze ons rond. Jammer dat EBS uit het huidige onderkomen moet verhuizen. De erfgename van de huiseigenaar wil beslist dat EBS dit pand verlaat. Vandaar dat er gezocht is naar een nieuw pand. Dit nieuwe onderkomen is aangekocht met hulp van een donateur via de Duitse stichting Mariposa. Wij de Nederlandse stichting proberen de kosten voor het renoveren in te zamelen zodat EBS kan verhuizen in de zomer van 2006. Er moet heel veel gebeuren aan dit pand het heeft namelijk een aantal jaren leeggestaan. Het is een zeer geschikt voor EBS wij hebben dit nieuwe onderkomen ook bezocht en gezien wat er allemaal moet gebeuren. Tijdens mijn rondleiding in het huidige centrum waren er een aantal zaken die mijn aandacht trokken en die ik wil melden. Zo zag ik de lesroosters die de leraren moeten volgen deze lesroosters veranderen regelmatig. Er is een onderwijs plan en er werken nu een aantal Guatemalteekse leraren naast de internationale vrijwilligers. Er is zoveel meer structuur dan toen. Iedere vrijwilliger krijg een groep kinderen aangewezen en moet minimaal drie maanden werken. De keuken is een stuk groter waar Noemi nog steeds de leiding heeft. Het was overweldigend al deze veranderingen. Ook de huisbezoeken zijn belangrijk. En omdat er bijna geen kinderen worden aangenomen, alleen als er kinderen het project verlaten, zijn er ook families in Jocotenango waar Magda en Alice op bezoek gaan na een vraag voor hulp. Deze families worden soms door EBS geholpen met eten, drinkwater, medische kosten of zoals nu na Hurricane Stan met het herbouwen van hun huizen. Andere kinderen; Elena gezien! Zij heeft een hart operatie gehad. Samen met Magda en haar moeder ben ik in 2000 naar het ziekenhuis geweest in Guatemala voor onderzoeken. Ze zag er nu stralend uit met een bolle toet samen met haar zusje Carla druk aan het giechelen. Wat een tegenstelling met het kind dat zo ziek was. En dan grote verbazing: Kelin is nu een jonge teenager en met Wualter, Danny, Leidy, Angelina, Julia, Eddy en Giovanni de oudsten in het project. Zij werken mee; geven les, helpen met huiswerk en nemen de agressieve kinderen of kinderen met concentratie problemen apart in een hoekje op een van de patio om les te geven. Dit vond ik prachtig om te zien. Zo geven zij allen op deze manier iets terug aan EBS voor alle hulp die zij nog steeds en in het verleden hebben gehad. Al deze kinderen volgen nu junior high of high school in de avonduren. Ik ben ontzettend blij dat ik in het verleden bij EBS als vrijwilligster heb gewerkt en mee heb kunnen helpen om het opvangcentrum te laten groeien en verbeteren. Het was ontzettend leuk om terug te zijn. Anita Kramer |
